SNOS-034 Shirakami Sakka เด็กสาวมัธยมปลายผู้โดดเดี่ยวคนนี้มีความสุขแม้กระทั่งตอนที่ครูประจำชั้นเล่นกับเธอ บนดาดฟ้าที่ว่างเปล่า ฉันพึมพำเสียงของตัวเองซ้ำๆ อย่างเงียบๆ ฉันบอกใครไม่ได้ว่าความฝันของฉันคือการเป็นนักพากย์เสียง ฉันไม่มีที่ไป และทุกครั้งที่ฉันพึมพำประโยคใดๆ ออกมา ก็มีเพียงความเหงาเท่านั้นที่ดังก้องอยู่ในใจ ครูของฉันเป็นคนที่ได้ยินเสียงนั้น เขาเข้มงวดแต่ก็ใจดี และเขาสังเกตฉันอย่างใกล้ชิดมากกว่าใครๆ ฉันรู้สึกเหมือนว่าในที่สุดฉันก็ได้ยินคำว่า “ไม่เป็นไร” ที่ฉันปรารถนามานานแสนนาน ขณะที่ฉันซ่อนน้ำตาไว้ในห้องเรียนหลังเลิกเรียน แขนของครูโอบกอดฉันไว้…